« همه چیز هنوز همان دوست‌ت دارم است | Main | مروری بر کتاب «در جبهه‌ی غرب خبری نیست» نوشته‌ی اریش ماریا ریمارک »

بیگانه‌گی

. . .

شب ماری آمد سراغم و از من پرسید آیا می‌خواهم با او ازدواج کنم. به او گفتم برایم فرقی نمی‌کند و اگر او این‌طوری می‌خواهد می‌توانیم این کار را بکنیم. می‌خواست بداند آیا دوستش درم. همان‌طور که پیش از این جواب داده بودم، گفتم این حرف بی‌معنی است اما بدون شک عاشقش نیستم. گفت: «پس چرا می‌خواهی با من ازدواج کنی؟» برایش توضیح دادم که این کار هیچ اهمیتی ندارد، اما اگر او این طور می‌خواهد، می‌توانیم با هم ازدواج کنیم. به هر حال او بود که این را می‌خواست، من هم بله را می‌گویم. بعد اظهار کرد که ازدواج یک چیز مهم است و جواب دادم «نه.» لحظه‌ای ساکت ماند و مرا در سکوت نگاه کرد. بعد حرف زد. فقط می‌خواست بداند آیا چنین پیشنهادی را از سوی زنی دیگر قبول می‌کردم، زنی که به همین شکل به او وابسته باشم. گفتم: «طبعا.» بعد گفت نمی‌داند که دوستم دارد و من هم نظری در این مورد نداشتم. بعد از سکوتی دیگر زیر‌لبی گفت که آدم عجیبی هستم و بدون شک به همین دلیل دوستم دارد. اما شاید یک روزی هم به همین دلیل از من متنفر شود. ساکت شدم چون چیزی برای اضافه کردن به حرفم نداشتم. بازویم را گرفت، با لبخند اعلام کرد که می‌خواهد با من ازدواج کند. به او جواب دادم این کار را هر وقت او بخواهد خواهیم کرد. برایش از پیشنهاد رئیس گفتم و ماری به من گفت که دوست دارد پاریس را ببیند. به او گفتم که یک موقعی آنجا زندگی کرده‌ام و از من پرسید که چطور بوده. به او گفتم: «کثیف است. کبوتر دارد و راهرو‌های تیره‌و‌تار. مردمش هم پوست سفیدی دارند.»

. . .

بیگانه. آلبر کامو. ترجمه‌ی لیلی گلستان. صفحات ِ ۹۸ و ۹۹.