« آبی، سفید، قرمز | Main | Homophobia is so gay »

روز‌های دیگری که می‌گذرند

دیگر روز‌ها را نمی‌شمارم. کاری به چیزی ندارم. همه چیز را کنسل کرده‌ام و می‌روم ولگردی. بیشتر روز را از جایی به جای ِ دیگری می‌روم. دوست‌های قدیم را مرور می‌کنم. حرف می‌زنیم، می‌خندیم و کسی انگار باور نمی‌کند که اصلا اهمیتی به هیچ چیزی نمی‌دهم. دلم می‌خواهد وقت‌های آزادی که پیش می‌آید را لم بدهم روی مبل یا دراز بکشم روی تخت و یک کتاب تازه بخوانم. کتاب‌های تازه می‌خوانم. کتاب خواندن دوست داشتنی است. مست کننده است. مست می‌کنم با کتاب و باز تشنه‌ام ...

...

ظاهرا کد ِ ۷۵، متعلق است به وزارت دفاع و آن جوری که شنیده‌ام (اگر کد را تا موقع رفتن من عوض نکنند به جایی دیگر) در شهر جالب ِ «قزوین» هم آموزشی‌اش می‌گذرد. از دیروز صبح که این را فهمیده‌ام، آدم‌ها بعد از اینکه کلی می‌خندند (خوب، صورت من را دیده باشید می‌دانید چرا) کل جک‌های قزوینی که بلدند، اسم طرف را خط می‌زنند، به جایش می‌نویسند مصطفی و به خودم تحویل می‌دهند. چقدر خوب است که سربازی رفتن یک نفر می‌تواند کلی باعث شادی بقیه شود. مگه نه؟

...

به نظر شما یک گاو چقدر می‌تواند بخورد؟ می‌توانید بیایید نگاهی به من باندازید: کل رژیم و وزن کم کردن را کنار گذاشته‌ام (گفتم سربازی این کار را می‌کند به هر حال) و افتاده‌ام به خوردن. دیشب، یک پیتزا پپرونی را کامل قورت دادم. با یک شیشه دلستر انار. بعد گشنه‌ام بود. یک سوم پیتزا مخصوص یک نفری که سیر شده بود را بلعیدم. باز هم گشنه‌ام بود. خانه آمدم همین جوری چرخ می‌زدم یک چیزی پیدا کنم بخورم. چه‌ام شده من؟

...

چرا هنوز هم این‌قدر خسته‌ام؟ کلی که خوش می‌گذرد هر روز ...

سودارو
2007-08-17
هشت و نیم صبح