« هری پاتر و مقدسات مرگ‌بار: نوعی مقدمه قبل از شروع کتاب | Main | Sometimes only in Love »

عشق؟

زندگی هیچ چیزی نیست که فکرش را می‌کنی. هیچ وقت تصویر‌های از پیش تعیین شده ندارد. یک دفعه همه چیز عوض می‌شود. اصلا هم مهم نیست که آیا آمادگی‌اش را داری یا نه؟ بعضی وقت‌ها مثل یک فرمان می‌ماند که کسی دیگر می‌دهد: دیروز صبح، موهای ِ خیس را که شانه می‌زدم،‌ به سرم زد مدل مویم را عوض کنم (از دیروز دارم: مصطفی این چه ریختیه؟ از دوست‌هایم می‌شنوم.)‌ رفتم بیرون،‌ راه رفتیم و حرف زدیم و آب‌جوی ِ بدون الکل (آب میوه‌ی گاز‌دار) خوردیم. این‌ روز‌ها (با توجه به وقت زیادی که دارم) کار روی هر چیزی که کنار گذاشته‌ام و فقط دوست دارم کمی بگردم. (وزن کم کنم. یک کم به خودم برسم.) و دیروز بعد‌از‌ظهر،‌ وقتی منتظر آمدن‌ات بودم‌، به همه چیز فکر می‌کردم به جز چیزی که اتفاق افتاد. آدم بعضی وقت‌ها نمی‌داند زندگی چقدر عجیب است. نشسته‌ای و فکر می‌کنی همه چیز به سادگی دیروز عصر است، در همان ساعت.

هری پاتر این شکلی است. اصلا شبیه به کتاب‌های قبلی نیست. یک جوری است. جمله‌هایش یک جوری است. آدم‌های توی کتاب (حتا لرد ِ‌ سیاه) هم یک جوری شده اند (یعنی حتا دادلی هم یک جوری شده است.) نمی‌دانم خانوم رولینک این یک سال گذشته روزنامه زیاد خوانده‌اند یا با دریدا جدیدا آشنایی بهم زده‌اند؟‌ ظاهرا نیت کرده‌اند خیلی چیز‌ها را یک جور دیگری بکنند. فصل اول سیاه و تیره و غم‌ناک است (کتاب کلا خشن است.) در همان فصل اول یک نفر کشته می‌شود. در فصل دوم دست هری خونی است. گفت‌و‌گو‌های کتاب حول مسائل معمولی روزمره (مثل شکنجه. مرگ‌خوار‌ها و این جور چیز‌ها) است. ظاهرا کتاب فرقی ندارد. ولی خیلی چیز‌ها فرق کرده: کتاب آن روح قدیمی هری پاتر را ندارد. یعنی هنوز ندارد. من فقط نیمه شب‌ها وقت خواندن هری پاتر پیدا می‌کنم و روح خودم درگیر یک ماجرای تازه است ...

نتیجه‌گیری: واقعیت این است که دنیا عوض شده است. خود ِ من عوض شده‌ام. و هیچ دلیلی وجود ندارد که هری پاتر نخواهد عوض شود. چرا ما دوست داریم همه چیز همیشه همان طوری باشد که قبلا بود؟

ادامه دارد.

سودارو
2007-07-31
پنج و یک دقیقه‌ی صبح

پیوست: این پست قرار بود دیروز منتشر شود، ولی دسترسی به سایت پیدا نکردم، سرور مشکل داشت.

پیوست: یکی از دوستان به جمع وب‌لاگ‌نویسان پیوسته‌اند و یک وبلاگ عجیب و غریب ِ بیشتر به زبان انگلیسی منتشر می‌کنند. بخوانید و لذت ببرید. (قابل توجه‌ی همکلاسی‌های دانشگاه: اگر گفتید این وبلاگ ِ کیه؟)

آگهی بازرگانی: قابل ِ توجه‌ی شاعران مقیم مشهد. از روزنامه‌ی تهران‌ امروز با من تماس گرفتند و گفتند که می‌خواهند در ستون ثابت شعر‌شان (نمی‌دانم الان چاپ می‌شود یا قرار است بعدا چاپ شود) یک روز در هفته را در اختیار شاعران مشهدی بگذارند. اگر کسی هست که تمایل دارد یک شعر کوتاه‌اش در این ستون چاپ شود، لطفا یک ایمیل به من بزند تا جزئیات مطلب را برایش بگویم.